8.Bölüm: Bi Tek Ben Anlarım

                   

   

                         Kime Ne?

"Hanımlar biraz fazla ses yapmıyor musunuz?" diyen Cenk içeriden yavaşça yere dökülen konfeti tanesini bakışları ile takip etti.

"Biraz mı?" diyen Aybars ekledi. "Bartu uyuyordu uykusundan uyandı. Bak o kadar. Bu çocuk ayı bağırsa uyanmaz." dedi elini Bartu'nun omzuna koyarken.

"Kusura bakmay-" 

Dicle'nin cümlesi Beste'nin işaret parmağını onun dudağına koymasıyla kesildi. 

Beste parmağını Dicle'nin dudağından çekerken konuştu. "Ses mi yapmışız?" dedi ve dün akşamki Aybars'ın taklidini yaparken ellerini havaya kaldırdı. "Hiç farkında değildik valla."

Dicle bununla sırıtmasına engel olmazken gözleri Aybars'ı buldu. "Sen bizi şikayet mi ettin?" dedi sırıtırken.

"Herkes şikayetçi kızım sizden. Ne edicem şikayet Cenk kendi geldi bizim kapımıza." dediğinde yalanına devam etti. "Hem de ses sizden mi geliyor diye. O kadar ses çıkarıyorsunuz yani."

"Hadi ya." diyen Açelya ekledi. "Sizde dün akşam beynimizin içinde oynuyordunuz ama o oyunu onu napcaz?"

Toprak bununla konuştu. "Biz kasıtlı yapmadık ama."

Açelya kaşlarını kaldırdı. "Biz kasıtlı mı yaptık?"

"Öyle duruyo." dedi Toprak omuz silkerken.

Cenk konuştu. "Bir apartmanda yaşıyoruz ve hepimiz uyum sağl-"

"Uyum sağlamayı öğrenin o zaman yönetici bey." diyen Beste'nin sözünü kesmesiyle kaşlarını çattı Cenk.

"Ben dün size kusura bakmayın dedim zaten? Ne bu tantana hâlâ?"

Beste kaşlarını kaldırdı. "Kusura bakmayı seçmiş olamaz mıyız?"

"Olamazsınız." dedi Cenk. "Böyle bir harekette yersiz oldu yani kaç yaşında insanlarız. Siz ses yapacaksınız onlar ses yapacak bu apartmanın huzuru ne olacak?"

"Onu da sen düşüneceksin bi zahmet." dedi Beste.

Dicle'nin bakışları bir onun üzerine bir onun üzerine kayıyor takip etmeye çalışıyordu. Ama takip etmek mümkün değildi çünkü ikisi de birbirinden dik başlıydı ve ikisi de geri adım atmamaya kararlıydı.

"O zaman düşüneyim ben bunu bir." diyen Cenk ekledi. "Ama ilk düşüneceğim şey yeni bir kiracı ara-"

"Yok yok yok!" dedi Açelya araya girerken. "Bizde tam bitiriyordum partiyi." dediğinde Minel'e Beste'yi işaret etti. 

Minel Beste ile içeri geçerken Umay konuştu. "Özür dileriz." dediğinde çocukların hepsine baktı. "Eee?" dedi tepkisiz kalan çocuklarla.

Uzay bununla konuştu. "De bi daha olmayacak de."

"Bi daha olmaz." dedi Umay göz devirirken.

Aybars içeriye bakarken sordu. "Sarışın var mı içerde?"

"Vardı." dedi Dicle ve ekledi. "Ama şimdi sayenizde gidecekler."

"Tüh ya iki sarışın görecektim." dediğinde Dicle'ye bakarak ekledi. "Kaldık yine kara göz kara kaşa desene."

Dicle geri çekilerek kapıyı yüzlerine hızla çarptığında dördü birlikte Aybars'a baktı.

"Ne bakıyonuz oğlum? İlk defa mı suratınıza kapı çarpıldı?"

Cenk önden merdivenlerden çıkarken konuştu. "Yok canım bizim her gün yüzümüze kapı çarpılır. Tabi ilk defa çarpıldı oğlum."

"Benim bi beşinci falandır." dedi Aybars dudağını yukarı kıvırırken.

"Son da olmayacak gibi." dedi Uzay sırıtarak.

Dicle eve girer girmez koltuğun üzerinde gördüğü megafonu aldı ve kalabalığa seslendi. "Partimiz burada bitmiştir. Görüşmek üzere."

Herkes söylenerek kapıdan çıktıktan sonra Açelya'nın gözleri dağınık koltuklarda, yerlerdeki konfetilerde, yere dökülmüş ıvır zıvırlarda gezindi. 

"Burayı biz mi toplayacağız şimdi?"

"Yok canıım." dedi Dicle ona dönerken. "Üst kattakileri çağırırız onlar toplar dert etme sen." dediğinde ekledi. "Onlar organize etti ya zaten partiyi."

"Ya napayım Umay için." dedi Açelya savunma olarak. 

"Yaaaa aşkııımm." diyen Umay gelip ona sarılırken Beste konuştu.

"Hem sana noluyo Dicle? Utanmasan yukarıdakilerin avukatı olacaksın."

"Ne avukatı olcam be ben onların?"

Beste sırıtarak omuz silkti. "Bilmem belki Aybars'ın avukatı olmak istersi-" 

Dicle'nin kapıya doğru yönelip konuşmasıyla cümlesi yarıda kesildi. "Ben yürüyüşe çıkıyorum."

Onların cevabını beklemeden kapıyı çekip çıkması da bir olmuştu.

Beste kaşlarını kaldırdı. "Şaka yapıyordum bana mı sinirlendi?"

"Yok yok." diyen Açelya ekledi. "Dün geceden beri uykusuz ya onun siniri. O gelene kadar toplayalım da ortalığı."

"O nasıl olcak be ablam?" diyen Umay'a Minel kıkırdarken Açelya ve Beste onlara yan bakışlar attı.

Evden çıkan Dicle merdivenlerden inip apartmanın kapısına geldiğinde derin bir nefes verdi. Elindeki telefonunu kaldırıp bugün aramayı ihmal ettiği babasını ararken apartmanın girişine giren merdivenlere oturdu. "Babacııım!" dedi ses tonunu yükseltirken ve sesindeki yorgunluğu gizlerken. "Nasılsın?"

"İyiyim güzeller güzeli kızım benim. Sen nasılsın? Günün nasıldı?"

"İyiydii." diyen Dicle ekledi. "Okula gittim eve geldim dinleniyorum."

"Arkadaşların nasıllar anlaşabiliyorsunuz değil mi?" 

"Evet. Hepsiyle çok iyi anlaşıyoruz. Siz napıyorsunuz?"

"Valla oturuyoruz. Annen şimdi senin en sevdiğin yemekten yaptı. Tam bende seni arayacaktım. Aklımıza geldin."

Dicle kıkırdadı. "Sadece karnıyarıkla geliyorum yani aklınıza."

"Olur mu öyle şey? Hep aklımızdasın da artık senin de yeni bir hayatın var." 

Bu cümleyle Dicle'nin yüzü yavaşça soldu. Telefon konuşmasını hızla bitirdi. "Tamam babacım görüşürüz kendinize iyi bakın." babası da hemen hemen her telefon konuşmasının sonunda söylediği cümleleri sıraladıktan sinra telefonu kapattı ve mırıldandı. "Yeni bir hayat." dedi ve ayağa kalkarak merdivenlerden inip apartmana boylu boyunca baktı. Yeni bir hayatı olduğu bu zamana kadar bu kadar ciddi bir boyutta değildi kafasında.

Perdeleri açmaya çıkan Aybars aşağıda gördüğü ve oraya doğru başını kaldırmış olan Dicle'yi gördüğünde kaşlarını çattı. Sonra sırıtarak camı açtı. "Şşşt sen iyice level atladın he."

Dicle sesin geldiği pencereye gözlerini kısıp bakarken Aybars'ı görerek sıkıntılı bir nefes verdi. "Ne?"

"Diyorum ki." diyen Aybars ekledi. "Penceremi de gözetlemeye başladın."

Dicle onun dilinden konuşmaya karar vererek alt dudağını büzdü sahte bir üzgünlükle. "Evet yakında aşkından yataklara da düşerim."

Aybars bununla güldü. "Aman aman üstüme kalma da."

"Tamam çocuğum." dedi Dicle bir elini kaldırıp adeta bir teyze edasıyla sallarken. "Bugün seni yeterince eğlendirdim gir içeri."

"Partiye çağırmamana çok bozuldum ama." diyen Aybars'la Dicle konuştu.

"Çok istiyorsan kendin yap bi sarışınlar partisi. Ama sonra beni arayıp beni kurtar burada-"

Dicle'nin sözü yarım kalırken Aybars'ın kahkahası duyuldu sokakta. Dicle'nin kafasına az ilerde futbol oynayan çocukların topu isabet etmişti.

"Ah!" diyen Dicle kafasına elini koyarken topun geldiği yöne döndü yavaşça. Çocuklardan biri eline topu almış ona bakıyordu.

"Özür dileriz abla yanlışlıkla oldu."

Dicle elini kafasından çekerken gülümseyerek elini çocuğun omzuna koydu. "Sorun değil siz devam edin."

"Beyin sarsıntısı mı geçirdin?" diyen Aybars ekledi. "Normalde tanıdığım Dicle sizin topunuzu keserim falan demeliydi."

Dicle kafasını kaldırdı ve konuştu. "Hiç tanımadığın için olabilir." dediğinde hızla apartmana girdi.

Akşam kapısı çalan kızlar evi temizlemekten harap olmuş bir şekilde koltuklara yığılmışken Umay konuştu. "Nolur biri açsın şu kapıyı."

Dicle geldiğinden beri uyuduğu odasından çıkarken konuştu. "Ben baktım." Kapıyı açtığında karşısında gördüğü çocukla kaşlarını çattı. "Buyrun kime bakmıştınız?"

"Minel." diyen çocuk ekledi. "Abisiyim de ben."

"Aaa." diyen Dicle gülümsedi. "Hemen haber vereyim."

Dicle içeri girerken Beste homurdandı. "Kim?"

"Minel'in abisi." diyen Dicle'yle Minel gözlerini kocaman açtı.

"Sen ciddi misin?" dedi ayağa kalkarken. Dicle başıyla kapıyı işaret etti. 

"Ciddi miyim değil miyim bak bakalım." dediğinde Minel koşarak kapıya gitti ama kapıdaki abisini görmesiyle duraksadı. Sonra da hızla koşarak boynuna atladı abisinin.

"Abiiii!"

"Abisinin gülü." diyen abisi de ona sarılırken kızlar onları kapıdan izliyordu.

"Gelsene içeri." diyen Minel'le abisi içeri girdi. Oturma odasına geçtiklerinde kızları tanıttı. "Beste, Açelya, Umay ve Dicle. Ev arkadaşlarım." dediğinde kızlara dönerek ekledi. "Samet abim." dediğinde kızlar ve Samet memnun olduklarını dile getirdi.

"Beyler bir şey diyeceğim." diyen Uzay pencereden bakmayı kesip oturan arkadaşlarına döndü. "Apartmana bir erkek girdi."

Aybars ona anlamsız bakışlar atarak telefonuna geri döndü.

Bartu gülerken konuştu. "O ne demek lan?"

"Apartmandan olmayan bir erkek yani." diyen Uzay ekledi. "Bizim kata da çıkmadı. Kızların evine mi geldi o zaman?"

"Apartmanın tümüyle tanıştın mı ki Uzay?" dedi Toprak ona bakarken.

"Evet." diyen Uzay omuz silkti. "Kızların karşısında evli bir çift oturuyor. Hatta kadın hamile. Onların aşağısında da karşılıklı olarak yaşlı iki çift oturuyor."

"Sen ne ara bu kadar sosyal oldun?" dedi Aybars gözlerini ona yönelirken. "Oyun oynamak ve maç izlemek harici bir şey yapabiliyor muydun ki?"

"Derdimiz bu mu şuan oğlum? Aşağısı diyorum erkek diyorum."

"Bize ne diyorum?" dedi Bartu ona dönerken.

Onlar tartışmalarına devam ederken Aybars'ın parmakları ekranda Dicle'nin sohbetine tıkladı. Sonra kaşları çatıldı. Ne yapıyordu? Ona neydi gerçekten? Sohbetten çıktı. Sonra dayanamayıp geri girdi ve hızla bir mesaj attı.

Aybars: ✌🏻

Bu kaç

Bir iki dakika sonra Dicle çevrimiçi oldu.

Alt Komşu: ??

Aybars: Kafana top geldi ya ondan sordum

SMKWMDKEFKSSKWLOX

Alt Komşu: hahaha

çok komikmiş bi daha olmasın

Aybars: 

Aybars: İki sorum var

Alt Komşu: sor

Aybars: Birincisi bugün ödevi çat diye çıkardığımda benden etkilendin mi?

Dürüst ol

Alt Komşu: 

Aybars: İkinci sorum

Şimdi apartmandan biri geldi ve bana dedi ki

Aybars Aybars

Sizin alt komşunuzun evine bir erkek geldi

Orada hep kızlar yaşamıyor mu

Kim bu erkek dedi

Bende dedim ki kimse kim bize ne

Ama dedim arkadaşlarıdır

Alt Komşu: kime ne gerçekten ya

Aybars: Sen söyle bakayım doğru söylemiş miyim arkadaşınız olduğunu

Alt Komşu: hayır kime ne yani

ister abimiz ister arkadaşımız ister sevgilimizdir

namus bekçisi mi kesildiler başımıza

Aybars: Beşinizinde mi?

Alt Komşu: ne?

Aybars: Sevgilimizdir dedin ya

Beşinizin de mi sevgilisi?

Alt Komşu: az önce dedim ya

KİME NE?

Aybars telefonu yanına atarken ofladı.

"Sana noldu lan?" dedi Bartu ona dönerken.

"Nolmuş?"

Bartu yüzünde gözlerini gezdirirken konuştu. "Bi morardın sanki."