22.Bölüm: Bi Tek Ben Anlarım

                              Formül 

                   KARDELEN APT SAKİN

                     KALAMAYANLARI

Cenk: Bu yüksek sesin sebebi kimse ben inmeden kesebilir mi şunu?

İnersem hoş olmayacak çünkü

Minel: Valla biz değil enişte

Cenk: Ne

Minel: Ay

Şey ya

Yanlışlıkla oldu

Benim ayağım çatladı da

Alçım çarptı yanlışlıkla

Açelya: 

Cenk: Geçmiş olsun

Minel: Sağol enişte

Beste: SENİ GÖRDÜĞÜM YERDE AMINA KOYDUM BİL 

Minel: Kilitledim ki kapımı

Cenk: Lan bu sesi kim yapıyor?

Dicle: kesin aybars yapıyordur

Aybars:

Aybars: Kusura bakmayın öncelikle mesaj bildirimlerinizi duymamışız

Çünkü Bartu sabahtan beri kulağımızı sikiyor gitarıyla

Ve o duyduğunuz ses ondan çıkıyor

Ama Dicle'cim istersen biz ben çıkarıyormuşum gibi şey yapabiliriz

Geleyim mi kapıya?

Kavga falan ederiz?

Dicle: 

Aybars: Kapıya geliyim öyle at

Dicle: sus lütfen artık sus

Bartu: Bir alkış alayım 

Hepiniz dinlediniz restialimi

Toprak: 👏🏻👏🏻👏🏻

Uzay:👏🏻👏🏻👏🏻🙉👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻

Aybars: 👏🏻👏🏻

Açelya: 

Açelya: çok iyiydi lütfen bi daha olmasın 

Toprak: Sen git bir toprağa falan bas

Bu kadar sinir normal değil

Aybars: MWKWKDJKEKDOEKSİWKKS

YAZDIĞI MESAJA BAK AMK

TOPRAK TOPRAĞA BAS DİYOR

Açelya: ben onun üzerine bir basıcam görücekte

Toprak: Napmışımkine ben

Açelya: erkek zekalı olman yetiyor

Uzay: Sende biraz kıskanç gibisin de neyse

Açelya: KSKWMXKWMFKLWKDKS

şizofren misin uzay?

Toprak: u büyük 

Açelya: 👍🏻👍🏻

Bartu: Gitarı bıraktım bu tantana ne

Açelya: uzay

bizim bi lab deneyi vardı ya

karışım falan bulacaktık

grup olmamız gerekiyordu falan

benle grup olsana 

hiç evden çıkasım yok

Uzay: Size mi geleyim?

Açelya: yani

bizde temizlik var aslında 

umay her yeri birbirine kattı falan

Minel: Boğuluyorum deterjan kokusundan

Uzay: Aa

Benim az önce çöp atmaya giderken merdivenlerde gördüğüm 

Masumlar Apartmanı Safiye'ye benzeyen Umay mıydı

Bartu: Benzetmeye bak aq

Minel: Temizlik işini biraz ciddiye alıyor da

Benzetmesi maalesef doğru 

Uzay: Bende temizlikçi falan çağırdılar sandım.

Merdivenleri silmiş parmak uçlarımla basarak geçtim 

Bana bi döndü

Pardon abi dedim bende

Umay: Bastın çünkü 

Uzay: Uçamayacağıma göre?

Minel: Evet 

Umay: Çatlağın iyileşsin seni evden atacağım

Açelya: NEREDE YAPIYORUZ ŞU DENEYİ?

Uzay: Ben o aşağı bir daha inmem

Aybars: Biz Bartu'yla Cenk'e çıkıcaz zaten

Açelya: diğerini de alın 

Toprak: Benim bi adım var yalnız 

Açelya: toprak

Toprak: t büyük 

Açelya: diğeri

Uzay: Onun çizimi var

Çıkmıyor o yüzden 

Minel: Keşkee bende gelebilseydim

Uzay: Gel istersen

Kucağımda taşıyayım seni

Aybars: Biz çıkalım isterseniz

Dicle: çık

Aybars: A aaaa

Noluyo 

Biz güle oynaya geçiniyorduk

Dicle: gıcığım sana

Aybars: Bende aşığım sana

Aybars'ın yazdığı mesajla gruptaki herkes görüldüde kalırken üst kattan Uzay'ın bağırışı duyuldu. "Gol be gool!"

Açelya bu bağırışla yüzünü buruştururken Dicle'ye döndü ve konuştu. "Fenerbahçe gol atamayacağına göre... Senin vermen gereken tepkiyi Uzay verdi."

Gruba gelen mesajla Dicle başını geri telefona çevirdi.

Aybars: Şaka yaptım şaka 

Heyecandan bayılma şimdi

Dicle: 

Bartu: DKWKDKWKKXKWKXKWK

BU İYİYDİ 

BAYA İYİYDİ

Açelya: seni jüri yapan kim?

Bartu: Kızım sen niye böylesin

Açelya: çok erkek var rahatsız oluyorum

Toprak: Lez misin

Uzay:

Aybars:

Bartu:

Cenk: 

Açelya: >lez misin'e yanıt olarak

Uzay: Gittiler gel

Toprak'ı odaya kilitledim merak etme

Toprak: Sanki odadan çıkabildiğim var da

Kendi evimi inşa ederken görücem ben sizi

Bartu: Bak mesela ben hiç uğraşmıyorum bile

Aybars: Bartu ilerde kendi inşa ettiği evde PlayStation oynarken çocukları Penceresiz kaldım anne şarkısını söyleyecek 

Dicle:

Aybars: Yok

İlk şakam sana aşık olduğumu yazdığımdı

En büyük şaka da o olduğu için günlük şaka sınırım doldu

Dicle: gülmedik ama

Minel yazıyor...

Dicle: minel sakın

Beste: Rusya duuur

Bartu: Geliyor Manas Destanı

Minel: Tm ya yazmıyorum

Açelya kapıya geldiğinde kapıyı tıklattı ve elindeki küçük not defteriyle kapının açılmasını beklemeye başladı. 

Kapı Toprak tarafından açılırken Toprak ona gülümseyerek konuştu.

"Hoşgeldiniz."

"Sen niye gitmedin?" diyen Açelya ona bakarken Toprak geçsin diye kenara çekilirken konuştu. 

"Kusura bakmayın hanımefendi kendi evimden çıkıp yöneticinin evine gitmedim oyun oynamaya ders çalışıyorum rahatsız olmazsınız inşallah." derken üzerindeki hırkanın yakalarını önünde birleştirdi ve sosyal medyada viral olan şakalardan birini yaptı. "Ayıp olmazsa ceketimi çıkarabilir miyim?"

Açelya ona oflarken bir yandan da gülmesini gizlemeye çalışarak başını yana çevirerek yanından geçti. 

"Gel kız gel buradayııım!" diyen Uzay'ın sesi oturma odasından geliyordu. Açelya oraya doğru yöneldiğinde orada resmen bir laboratuvar kurulmuştu.

"Bu ne Uzay?" diyen Açelya etrafı incelerken ekledi. "Formül yazacaktık sadece."

"Bu formülleri uygulayacağız ya orada." diyen Uzay laboratuvar gözlüğünü başına kaldırıp ekledi. "İşimizi garantiye alalım dedim."

"İşinizi garantiye alırken topumuzun işini bitirmeyin de." diyen Toprak kapının dışından onlara bakarken sırıttı.

"Nasıl?" dedi Uzay kaşlarını kaldırırken alaycı bir ifadeyle.

"Apartmanı havaya uçurmayın diyorum."

Açelya yüzünü buruşturdu. "Tamam." dediğinde Uzay'a döndü. "Ben bir kaç tane yazdım." dediğinde elindeki not defterini uzattı. "Bunları bir dene o zaman."

Uzay formülleri bir kapta birleştirmek için hazırlanırken Toprak hiç ilgisini çekmeyen bir şeye ilgisini çekiyormuş gibi yapıyordu. 

Adım adım yanlarına geldiğinde Açelya ve Uzay'a bakarak konuştu. 

"Ee şimdi siz eczacılık okumuyor musunuz?"

"Hı." dedi Uzay dikkati formüllerdeyken.

"Niye formülle falan uğraşıyorsunuz?" yan bir gülüş takındı. "İlaçları siz mi hazırlayacaksınız?"

Açelya masaya yaslanmış olan Toprak'ı baştan aşağı süzdü. "Sizde sekreterlerinizi mi tavlayacaksınız?"

"Sen hâlâ orda mısın ya?" diyen Toprak kaşlarını çattı. Tam Bartu'nun salak olduğu gibi cümleler kurup kendini açıklayacaktı ki Uzay konuştu.

"Ben kıskanıyor demiştim."

Açelya'nın anlamsız bakışları Uzay'a dönerken şişelerden birinden güm diye bir ses çıkmasıyla üçü de irkildi.

Uzay elindeki defteri korkuyla masaya fırlatırken hızla masadan uzaklaştı. "Yazdığın formüle bak ya." dedi sitemle Açelya'ya bakarken.

"He çünkü senin evi laboratuvara çevirmen çok normal." dedi Açelya ona dönerken. 

"Yok." diyen Uzay kapıya ilerlerken ekledi. "Yapma dediler ama ben rahat duramayacağım."

"Noluyo oğlum?" diyen Toprak'la yanındaki Açelya ona kaşları çatık bir şekilde bakarken Uzay kapıyı hızla kapatarak dışarı çıktı ve dışardan bir kilit sesi geldi.

"Sizi kilitliyorum."

"Nee?" diye bağıran Açelya kapıya yaklaşırken kapı kolunu indirmesiyle Uzay'ın ciddi olduğunu anladı ve bağırdı. "Uzay aç şunu."

Kapının öbür tarafından Uzay'ın hınzır gülüşü duyulduğunda Toprak bağırdı.

"Uzay komik değil aç şunu!"

"Ben aşağı iniyorum." diyen Uzay'la ikisi de şok içinde birbirine döndü. "Perdeler asılacakmış Minel çağırdı. Sizde ben gelene kadar uslu uslu oturun."

"Uzay açmazsan çok kötü olacak bak!" diye bağıran Açelya'nın sesiyle Uzay kahkaha attı.

"Çok korktum şuan."

Dış kapının açılma sesi duyulduğunda Uzay'a bağırdı. "Buradan bi çıkayım o deney şişelerini tek tek sana sokmazsam var ya."

"Lan çalım atsana çalım!" diye bağıran Cenk Bartu'ya bağırırken Bartu'dan kimseyi şaşırtmayan bir cevap geldi.

"Kol bozuk lan."

Aybars ve Rüzgar sekizinci gollerini atarken beraber kahkaha atarak birbirlerinin ellerine çaktılar. 

Aybars kahkahalarının arasında konuştu. "Şu bozuk kolları da hep Bartu'ya veriyorsunuz olmaz ki böyle."

"Ee ne ısmarlıyorsunuz bize?" diyen Rüzgar Bartu ve Cenk'e yan bir gülüşle bakarken Aybars atladı.

"Kalkın gidiyoruz."

"Nereye lan?" diyen Cenk ona merakla dönerken diğerleri de aynı merak dolu ifadeyle ona bakıyorlardı.

"İzmir'e."

Bartu, Cenk ve Rüzgar onun şaka yaptığını düşünerek birbirlerine bakarak kahkaha atmaya başladılar.

Kendilerini İzmir'de bir söğüşçüde bulduklarında üzerlerinde rastgele giydikleri eşofmanları ve kapüşonluları vardı. Saat gece 01.01'di.

Aybars artırdığı restorantın sahibi ile tokalaşırken konuştu. "Sağol Ahmet Abi seni de gece gece rahatsız ettik ama."

"Ne rahatsızlığı yeğenim mutlu olduk aksine yengenle. Annenlere çok selamlar." dediğinde ona eliyle arkadaşlarının oturduğu masayı işaret ettiğinde Aybars ona uykulu gözlerle bakan arkadaşlarının yanına ilerledi.

Bir sandalye çekip otururken sırıtarak konuştu. "Efsane bir şey yiyeceksiniz birazdan bak sıfır abartı."

"Soğüş yemek için aniden İzmir'e geldiğimize inanamıyorum hâlâ." diyen Cenk masaya sorgulayan bakışlarla bakarken Bartu konuştu.

"Bende hâlâ o son golü nasıl yedik onu aşamıyorum."

Rüzgar bununla sırıttı. "Sondan kaçıncı? He sondan sekizinci olan falan mı? Dikkatinizden kaçmıştır kanka ya çok takma kafana."

Aybars'la gülmeye başlarlarken Cenk yüzünü buruşturdu. "Size de eğlence çıktı."

Ahmet Usta elindeki tabakları masaya bırakırken "Afiyet olsun gençler." diyip yanlarından uzaklaştı. 

Son bir saat diğerlerinin Aybars'a söğüş için gerçekten değdiğini içeren övgü dolu yorumlarıyla geçerken mekandan çıktıklarında saat 02.30'du.

"Tadı damağımda kaldı. Efsane bir şeydi efsane. Buraya bir de gündüz gözüyle gelmemiz şart." dedi Bartu.

"Bi de bu yolun dönüşü var." diyen Rüzgar uykulu gözlerini ovuştururken Aybars konuştu. "Ne dönüşü?"

"Daha ne yapacağız lan her yer kapalı?" diyen Cenk'e Bartu ve Rüzgar başını sallayarak katılırken Aybars sırıtarak konuştu.

"Evet her yer kapalı. Ama bir yer hariç." diyen Aybars munzur bir sırıtışla ekledi. "Akacağıız."

Toprak ve Açelya bulundukları odada buldukları tüm battaniye ve ceketleri omuzlarına atmış birinin onların yokluklarını fark etmesini bekliyorlardı bu sırada. Uzay'ın yaptığı karışım onları zehirlemesin diye odadaki tüm pencereleri açmışlardı.

"Uzay ne yapıyor bu kadar saat sizin evde?" diyen Toprak'a dönen Açelya konuştu.

"Beste ona kırk tane perde takıp çıkarttırıyordur. Yeni perdeler almıştı." dediğinde ekledi. "Asıl sizinkiler kaç saattir oyun oynuyor biri bile gelmedi?"

"Uyuya mı kaldılar acaba?" diyen Toprak oflarken camın birini dayanamayarak kapattı. "Yeter dondum."

Açelya onun yanına gelip pencereyi açarken konuştu. "Sen ölmeyi bayılmak sandın herhalde." dediğinde ekledi. "Salak arkadaşının hazırladığı formülü beş dakika solusan kavuşursun Allah'ına."

"Sen yazdın salak arkadaşımın hazırladığı formülü." dedi Toprak kaşlarını kaldırarak bir sırıtışla.

"Sana laf anlatacağıma son çare kapatacağım şu camı."

"Donarak öleceğiz bu gidişle de." diyen Toprak'la Açelya ona dönerken konuştu.

"Gel de şu deney şişelerini toplayalım bari." dediğinde şişelerden birinin içindeki sıvıyı büyük kaba boşalttığında duyulan fıs sesiyle Toprak ani bir refleksle kolunu Açelya'ya siper ederek onu geriye doğru savurdu. 

Sırtı duvara değen Açelya önündeki Toprak'a baktığında yüzleri arasında sadece birkaç santim vardı. Arkadan yükselen dumanı ve sıçrayan sıvıyı gördüğünda dudakları şaşkınlıkla aralandı.

Toprak'ın gözleri onun yüzünde gezinirken kızın nasıl bu denli güzel olduğunu sorgulamadan edemedi. Gözleri şaşkınlıkla aralanan dudaklarına kaydı. Sonra geri gözlerine kayarken sordu.

"İyi misin?"

"İyiyim." diyen Açelya doğrulurken Toprak'ta bir adım geriye giderek ondan uzaklaştı. "Neden oldu anlamadım. Pasif bir asitti oysa döktüğüm."

"Geleceğin eczacısı he?" dedi Toprak alaycı bir tavırla.

"Haha çok komik gerizekalı." diyen Açelya şişede yavaşça inmeye başlayan karışımı eline alırken ekledi. "Dikkat ette gülerken yüzüne fırlatmayayım."

"Tamam ya bu oldu galiba." diyen Beste ile derin bir oh çeken Uzay koltuğun üzerinden indi. Saate baktığında büyük bir şoka uğradı. 

"Saat üç olmuş." dediğinde Dicle konuştu.

"Uzay? Siz en son yukarıda Açelya ile ödev yapacaktınız ama sen sekizden beri perde asıyorsun? Açelya nerede?"

Koltukta yatan Minel şaşkınlıkla konuştu. "Aa doğru."

Uzay köşeye sıkışmış gibi bir süre etrafa bakınırken hızla telefondan Toprak'ı aradı. Telefon çalıp çalıp meşgule düştüğünde kaşlarını çattı. 

"Lan." diye mırıldanıp bu kez Aybars'ı aradı. Telefonu beşinci çalışta açarken karşıdan gelen yüksek müzik sesiyle yüzünü buruşturdu. "Neredesin?"

"Merak ediyorsan konum veriyorum." diyen Aybars müziğin sesini bastırmak için bağırıyordu. "İzmirdeyiz."

Uzay bununla daha da korkuyla sordu. "Desiniz? Kim kim?"

"Ne saçma sorular soruyorsun lan? Sen ve ödev bağımlısı Toprak dışında bizimkiler işte."

"Gecenin bir vakti ne işiniz var oğlum sizin İzmir'de?"

Aybars yine bağırarak cevap verdi. "Kapatıyorum bebeğim. Gelince konuşuruz. Bi sarışın yaklaşıyor. Öptüm bay."

Telefon kapandığında Dicle merakla sordu. "Ne İzmir'i? Açelya mı İzmir'deymiş?"

"Yok." diyen Uzay ekledi. "Aybarslar İzmir'e gitmiş."

"Açelya?" dedi Umay sorgular bir şekilde.

"Ben onları yukarıya kilitledim ya."